It’s me, it’s me, it’s me, oh Lord…

“… standing in the need of prayer”. Een wereldberoemde meezinger. Swingend gezongen, kan ‘ie je in beweging brengen. Je lijf in elk geval. Maar verder? Besef ik werkelijk wat ik hier zing:

“It’s ME, it’s ME, it’s ME, oh Lord, standing in the need of prayer”.

“It’s ME”. Het gaat over MIJ. Brengt het lied niet alleen mijn lijf in beweging om mee te gaan swingen, maar komen ook mijn hart en mijn hoofd en mijn handen in beweging om te gaan bidden?

Prayer meeting / Gebetstreffen

Al eerder heb ik geschreven over de Engelse vereniging LCF (Lawyers’ Christian Fellowship) en de Duitse vereniging CundJ (Christ und Jurist) en over de prominente plaats die het gebed in hun werk heeft. Ik schreef bijna: in hun bediening. Want dat is het wel. Het werk van de Engelse en Duitse collega’s is de fase van het hobbyisme al lang voorbij – als het al ooit in die fase heeft verkeerd. Het is een echte bediening. Zoals de Duitse collega’s de slagzin “Glaube und Beruf verbinden” hebben, zo hebben de Engelsen hun slagzin “encourage and equip”. Dat geeft kernachtig aan wat hun doel is. Als iemand zo’n compacte slagzin voor ons Nederlandse werk zou kunnen verzinnen, houd ik mij aanbevolen.

Iets concreter. De LCF en de CundJ hebben elk een of meer maandelijkse digitale gebedsbijeenkomsten. CundJ heeft een “Gebetstreffen” speciaal voor de Benelux. Voor de Benelux; dus: voor ons! De Duitse collega’s werken aan de vorming van een Europees netwerk van christen-juristen. En zijn zeer geïnteresseerd in wat wij hier in Nederland doen in het kader van de “Vernetzung”. Dat geldt ook voor hun eigen, interne maandelijkse gebedsbijeenkomst; daar werd mij onlangs zelfs als eerste gevraagd naar míjn “Gebetsanliegen”. En, om het verhaal compleet te maken, het geldt ook voor de internationale maandelijkse “prayer meetings” die LCF organiseert: ieder mag daar zijn “prayer request” inbrengen.

De Duitse interne bijeenkomsten zijn inderdaad “intern”, primair gericht op het werk van de CundJ zelf. De Engelse prayer meetings daarentegen zijn zeer extern, internationaal gericht. De deelnemers komen beurtelings uit het oostelijk halfrond, onder meer Uganda, Rwanda, Nigeria (daar blijken zeer actieve nationale LCF’s te bestaan!) tot en met Australië aan toe (’s ochtends 8 of 9 uur onze tijd vanwege de tijdsverschillen), en uit het westelijk halfrond (VS, Canada, etc.), ’s avonds 18.00 of 19.00 uur onze tijd. Zo kon het dus een paar weken geleden gebeuren dat een jurist uit Uganda (of Nigeria, dat weet ik niet meer precies) bad voor onze activiteiten hier in Nederland. Bijzonder!

Een Benelux “Gebetstreffen” duurt stipt een uur; het interne “Gebetstreffen” van CundJ kan uitlopen tot anderhalf uur. Voor de Engelse internationale “prayer meetings” is gewoonlijk een half uur uitgetrokken. Het “format” voor alle bijeenkomsten is hetzelfde. Het begint met een kort “Bibelwort” c.q. “a short devotional”, verzorgd door een van de deelnemers, min of meer bij toerbeurt. Dan een rondje “wat is er de afgelopen maand gebeurd” en tot slot de inventarisatie van de gebedsverzoeken en het feitelijke bidden. Die gebedsverzoeken kunnen variëren van heel persoonlijke noden, bijvoorbeeld vanwege ziekte of individuele kwesties in het werk, via wensen voor het werk in eigen land of internationaal, tot en met grote politieke of sociale onderwerpen in een van de betrokken landen of elders, bijvoorbeeld verkiezingen of kabinetsformaties.

“Zonder Mij kunt gij niets doen”; NIETS. Maar: “indien gij in Mij blijft en mijn woorden in u blijven, vraagt wat gij maar wilt, en het zal u geworden. Hierin is mijn Vader verheerlijkt, dat gij veel vrucht draagt en gij zult mijn discipelen zijn.” Dat is de eenvoudige motivering voor de gebedsbijeenkomsten. Al onze wensen mogen wij in gebed bij de Heer brengen, Filippenzen 4 vers 6, in al onze noden (behoeften) zal Hij naar Zijn rijkdom heerlijk voorzien, Filippenzen 4 vers 19.
Dat klinkt simpel. Maar bidden is eenvoudig en tegelijk ook helemaal niet eenvoudig. Het is een kunst en een dienst; bidden is werken. Niet voor niets vroegen de discpelen de Heer: “leer ons bidden!”, Lukas 11 vers 1. Dat was hun wens – en hun behoefte. Aan die wens gaf de Heer onmiddellijk gevolg.

Mochten er onder de lezers van deze blog zijn die ook die wens en die behoefte hebben, in april wordt in Wiesbaden de jaarlijkse Bundestagung (landelijke conferentie) van CundJ gehouden met dit jaar als thema: “ora et labora”. Het geeft de prioriteit aan die dit heeft bij onze Oosterburen.

Ik heb even nagevraagd en: Es sind immer noch Plätze frei!

Van harte aanbevolen. Zie de uitnodiging elders op deze pagina.